Kwantum spiritualiteit en vrijheid - scheppen we onze eigen werkelijkheid?

[Katinka Hesselink]

De afgelopen tijd heb ik de kwantum (quantum?) spiritualiteit van Amit Goswami eens onder de loep genomen. Zijn boek Creative Evolution geeft een boeiende invulling aan zowel het begrip evolutie als het idee dat er een schepper is (wel een behoorlijk onpersoonlijke, spiritueel verantwoorde schepper). Met andere woorden: hij zegt dat bewustzijn primair is en de fysieke omgeving secundair.

Als quantum fysicus is hij als geen ander gekwalificeerd om de kwantum fysica te interpreteren natuurlijk, maar ik vind wel dat hij - en de meeste mensen die hier mee bezig zijn - net een stap te ver gaan. Op basis van de kwantum fysica van de scheikunde kom ik tot de conclusie dat er geen enkele reden is om te denken dat we totale vrijheid hebben onze eigen werkelijkheid te scheppen. We hebben te werken met de (wel ALLE) mogelijkheden in ons bestaan.

Toch vind ik het idee aannemelijk dat de waarnemer primair is, omdat hij/zij KIEST welk type waarneming gedaan wordt - en dat daaruit het universum ontvouwen is. Curieus hierbij is dat de waarnemer ook het waargenomene is - zo vermijdt Goswami de dualiteit die impliciet in de standaard interpretatie van de quantum fysica zit.

Wat vinden jullie: hoeveel vrijheid hebben we eigenlijk?

[ruud]

Hi Katinka,
Voorbeeld; Iemand krijgt een burnout, is de persoon daar vrij in om die wel of niet te krijgen?
Zo gesteld, denk ik niet dat je alle vrijheid hebt. Ieder heeft zijn eigen weg te gaan en daar hoort voor de een een burnout bij en voor een ander niet.
Niet te min, denk ik ook, dat als je in het moment van het nu bent je totale vrijheid hebt. Je kunt dan kiezen om op een stressvolle manier door te gaan of een andere richting op gaan. Daarom denk ik dat de vraag eerder moet zijn kun je jezelf ten alle tijden objectief beoordelen, dat denk ik niet.(kwantum - de waarnemer bepaald) En daarom zul je niet altijd de optimale keuze maken.
Maar ik weet zeker dat je zelf je burnout creëert.
groetjes ruud

[Katinka Hesselink]

Dat hangt er o.a. vanaf of je een keus had met betrekking tot de omstandigheden. Wie een burnout krijgt omdat er teveel tegelijk gebeurt: ouders overleden, kind overleden, grote veranderingen op het werk (ik verzin maar wat) - zit in een heel moeilijke situatie. Of dan een burnout te voorkomen is, hangt van je eigen kracht af. En ook daarin valt maar heel weinig te kiezen, behalve coping skills natuurlijk en het op tijd zoeken van hulp.

Ik ben wel met je eens dat we een eigen verantwoordelijkheid hebben en niet altijd door hebben hoe anders we zouden kunnen kiezen.

ruud zei:

Hi Katinka,
Voorbeeld; Iemand krijgt een burnout, is de persoon daar vrij in om die wel of niet te krijgen?
Zo gesteld, denk ik niet dat je alle vrijheid hebt. Ieder heeft zijn eigen weg te gaan en daar hoort voor de een een burnout bij en voor een ander niet.
Niet te min, denk ik ook, dat als je in het moment van het nu bent je totale vrijheid hebt. Je kunt dan kiezen om op een stressvolle manier door te gaan of een andere richting op gaan. Daarom denk ik dat de vraag eerder moet zijn kun je jezelf ten alle tijden objectief beoordelen, dat denk ik niet.(kwantum - de waarnemer bepaald) En daarom zul je niet altijd de optimale keuze maken.
Maar ik weet zeker dat je zelf je burnout creëert.
groetjes ruud

[ruud]

Katinka, ik begrijp wat je bedoeld, de omstandigheden kunnen zwaar zijn. Toch denk ik dat je in al die omstandigheden keuzes maakt. Er zijn mensen die daar goed mee om kunnen gaan en die zijn niet anders dat jij en ik. Verandering op het werk bijv. is voor de één een bevrijding en voor de ander een last. Glas half vol of half leeg waar kies je voor om te zien. Hoe cru het ook mag klinken dat geld ook voor een overleden kind. Het kind lijdt niet meer, wil je je nu focussen op wat je nu mist of op de mooie momenten die je gehad hebt samen?
groetjes ruud

[Bert-Jan Wiegeraad]

Er zijn meerdere spirituele wetten waarvan de wet van vrije wil er een is. De wet van aantrekking en de wet van karma of oorzaak en gevolg zijn andere die evengoed van kracht zijn.

De wet van de vrije wil houdt mijns inziens in dat de ziel de ruimte krijgt om te kiezen op welke wijze en met welke snelheid hij/zij leert hoe dit universum is opgebouwd. De vrije wil schept ruimte om eigen lessen en ervaringen te creëren.

Bewustzijn leidt tot acceptatie van en inzicht in het universum. Hoe groter het bewustzijn, hoe groter de vrije wil zich afstemt op het grotere geheel.

Creativiteit gecombineerd met bewustzijn leidt tot creaties die afgestemd zijn op de kleur van het universum.

[Gertrud Althausen]

in mijn tot nu toe opgedane bewustzijn zijn er 3 mogelijkheden: je positieve weg die je hebt gekozen voor je geboren werd of tegen de stroom in de negatieve versie kiezen of helemaal niet veranderen en op oude voet doorgaan zonder je levensles te leren of je opdracht te vervullen.Er zijn levens waar geen bewustzijn bevordert wordt of gezocht.
Verder is het waar dat waarnemer en het waargenomene hetzelfde zijn want gelijke energie trekt elkaar aan.Daarom is een leugendetector-onderzoek volkomen zinloos want de politieagent heeft een energieveld vol overtuigingen en boef ook en dat doe twee elkaar ontmoeten is ook al niet toevallig. Er bestaat geen toeval. Verder werk je niet met alle mogelijkheden die er zijn in het leven maar met de dingen die je ziel verkiest om haar opdracht uit te voeren. De mens kan veel willen maar als dat niet bij je zieleopdracht past of nodig is krijg je het niet.
Van alles wat je diep van binnen bent bestaat een positieve en een negatieve versie en daartussen kun je kiezen mits je al je hele inhoud kent.Kwantum fysica is de enige fysica die mij aanspreekt en die ik nog begrijp ook en die het meest in de beurt komt van wat werkelijk is.....op het diepste niveau van zijn. Ook heeft elke ziel een tijdslijn (cycli) waaraan geen ontkomen mogelijk is = op bepaalde tijdstippen in je leven is er de drang om iets bepaalds te gaan doen ineens of de sterke drang eindelijk aan de verandering te beginnen en naar binnen te gaan.Er zijn universele wetten aan welke elke ziel gebonden is. Alles is energie en ik werk ermee, voel deze energieeen ook bij anderen en kan universele energieen = de energie zoals die in zijn zuivere vorm bedoeld is zonder de verbasteringen die de mensheid eraan toegevoegd heeft, geleiden. Ik kan je deze laten voelen: zie mijn shamanistische tools en voel de energie: http://www.flickr.com/photos/praktijkrodehemelwandelaar/sets/721576...
Hoe groter het bewustzijn en hoe ouder de ziel hoe meer de ziel is afgestemd op de positieve weg en de universele wetten en minder in het geblubber van de uiterlijke werkelijkheid, jou werkelijkheid die geen werkelijkheid is maar alleen een spiegel voor wat diep van binnen in jou leeft, wat jou energie,overtuigingen en meningen aantreken in je leven. Daarom is een ieder zelf verantwoordelijk voor zijn eigen leven en diensinhoud en ziekte, ongelukken en des meer.

[Bert-Jan Wiegeraad]

Ik geloof om een of andere reden dat er ook ongelukjes bestaan die niet waren opgenomen in de blauwdruk van een leven. Of mooier gezegd: dat er variabelen in iemands leven zijn die buiten de eigen invloedssfeer liggen.

Stel dat twee mensen op zielsniveau het plan hadden om e.e.a. samen uit te werken en een van hen kiest er - op basis van de vrije wil - voor uit het leven te stappen. Dat gooit de levensinhoud van de ander door de war maar valt wellicht niet terug te leiden tot hem/haar zelf.

Gertrud Althausen zei:

Daarom is een ieder zelf verantwoordelijk voor zijn eigen leven en diensinhoud en ziekte, ongelukken en des meer.

[Katinka Hesselink]

Ik denk eerlijk gezegd dat je dat niet zo zou formuleren als je zelf een kind verloren had. Op de lijst van trauma's staat het verliezen van een kind bovenaan. En nee - ik denk ook niet dat iedereen de zelfde draagkracht heeft. Er zijn mensen die onder stress excelleren en mensen die er aan onderdoor gaan - hoewel er van alles te leren valt, kan een mens niet zijn temperament aan passen. Wel wat je er mee doet. Ik kan het weten - ik heb het geprobeerd.

ruud zei:

Katinka, ik begrijp wat je bedoeld, de omstandigheden kunnen zwaar zijn. Toch denk ik dat je in al die omstandigheden keuzes maakt. Er zijn mensen die daar goed mee om kunnen gaan en die zijn niet anders dat jij en ik. Verandering op het werk bijv. is voor de één een bevrijding en voor de ander een last. Glas half vol of half leeg waar kies je voor om te zien. Hoe cru het ook mag klinken dat geld ook voor een overleden kind. Het kind lijdt niet meer, wil je je nu focussen op wat je nu mist of op de mooie momenten die je gehad hebt samen?
groetjes ruud

[Katinka Hesselink]

Ik zou het missen van een ware liefde niet tot de ongelukjes rekenen, maar ga er wel vanuit dat het karma dat mensen nu maken invloed heeft op de werkelijkheid van andere mensen die tegelijkertijd leven.

Bert-Jan Wiegeraad zei:

Ik geloof om een of andere reden dat er ook ongelukjes bestaan die niet waren opgenomen in de blauwdruk van een leven. Of mooier gezegd: dat er variabelen in iemands leven zijn die buiten de eigen invloedssfeer liggen.

Stel dat twee mensen op zielsniveau het plan hadden om e.e.a. samen uit te werken en een van hen kiest er - op basis van de vrije wil - voor uit het leven te stappen. Dat gooit de levensinhoud van de ander door de war maar valt wellicht niet terug te leiden tot hem/haar zelf.

Gertrud Althausen zei:

Daarom is een ieder zelf verantwoordelijk voor zijn eigen leven en diensinhoud en ziekte, ongelukken en des meer.

[Bert-Jan Wiegeraad]

Net zoals jij (terecht denk ik) bezwaar maakt tegen de opvatting dat je in leven alle kanten op kunt gaan, maak ik bezwaar tegen de opvatting dat een mens causaal verantwoordelijk gehouden kan worden voor alles wat hij/zij meemaakt.

De mens is wel zelf verantwoordelijk voor de wijze waarop hij/zij omgaat met deze variabelen.

Katinka Hesselink zei:

Ik zou het missen van een ware liefde niet tot de ongelukjes rekenen, maar ga er wel vanuit dat het karma dat mensen nu maken invloed heeft op de werkelijkheid van andere mensen die tegelijkertijd leven.

Bert-Jan Wiegeraad zei:

Ik geloof om een of andere reden dat er ook ongelukjes bestaan die niet waren opgenomen in de blauwdruk van een leven. Of mooier gezegd: dat er variabelen in iemands leven zijn die buiten de eigen invloedssfeer liggen.

Stel dat twee mensen op zielsniveau het plan hadden om e.e.a. samen uit te werken en een van hen kiest er - op basis van de vrije wil - voor uit het leven te stappen. Dat gooit de levensinhoud van de ander door de war maar valt wellicht niet terug te leiden tot hem/haar zelf.

Gertrud Althausen zei:

Daarom is een ieder zelf verantwoordelijk voor zijn eigen leven en diensinhoud en ziekte, ongelukken en des meer.

[ruud]

Hi Katinka, het leven is wat het is en pas op het moment zelf als het zich voltrekt weet ik hoe ik er op reageert en mee omgaat. Ik weet niet hoe ik op een overleden kind reageer. Feit is dat het hier vaak als traumatisch ervaren wordt en in afrika als jammer. En dat is ook goed te verklaren. Daarom schrijf ik ook dat je door de omstandigheden, waar je leeft en je karakter, niet vrij bent. groetjes ruud

[Gertrud Althausen]

De zieleafspraken staan lang vast voordat men in het leven stapt, ook de zelfmoord van de partner, ziekten, miskramen enz.. Als een zo grote onderneming als de wereld of zelfs het universum af zou hangen van toevallen was de handel al lang uit elkaar gespat.Aan de hand van de eigen ervaringen op mijn pad en diepgaand onderzoek kan ik je verzekeren dat toeval niet bestaat en dat ziekten diepe emotionele en psychsiche redenen hebben, vanuit dit leven of meegebracht uit vorige levens. Gelukkig beseffen ook steeds meer artsen dat dit waar is en werken deze ook samen met alternatievelingen zoals ik of mevrouw Christiane Beerlandt. Ook familieopstellingen laten duidelijk zien dat er meer bestaat. Als dit niet zo was kon het helend veld niet ontstaan van een familie.

Bert-Jan Wiegeraad zei:

Net zoals jij (terecht denk ik) bezwaar maakt tegen de opvatting dat je in leven alle kanten op kunt gaan, maak ik bezwaar tegen de opvatting dat een mens causaal verantwoordelijk gehouden kan worden voor alles wat hij/zij meemaakt.

De mens is wel zelf verantwoordelijk voor de wijze waarop hij/zij omgaat met deze variabelen.

Katinka Hesselink zei:

Ik zou het missen van een ware liefde niet tot de ongelukjes rekenen, maar ga er wel vanuit dat het karma dat mensen nu maken invloed heeft op de werkelijkheid van andere mensen die tegelijkertijd leven.

Bert-Jan Wiegeraad zei:

Ik geloof om een of andere reden dat er ook ongelukjes bestaan die niet waren opgenomen in de blauwdruk van een leven. Of mooier gezegd: dat er variabelen in iemands leven zijn die buiten de eigen invloedssfeer liggen.

Stel dat twee mensen op zielsniveau het plan hadden om e.e.a. samen uit te werken en een van hen kiest er - op basis van de vrije wil - voor uit het leven te stappen. Dat gooit de levensinhoud van de ander door de war maar valt wellicht niet terug te leiden tot hem/haar zelf.

Gertrud Althausen zei:

Daarom is een ieder zelf verantwoordelijk voor zijn eigen leven en diensinhoud en ziekte, ongelukken en des meer.

[Bert-Jan Wiegeraad]

Het gegeven dat veel omstandigheden deel uitmaken van een zielenplan, wil mijns inziens niet zeggen dat alles vaststaat.

Ik zie geen ruimte voor vrije wil, als dat zo zou zijn.

Gertrud Althausen zei:

De zieleafspraken staan lang vast voordat men in het leven stapt, ook de zelfmoord van de partner, ziekten, miskramen enz.. Als een zo grote onderneming als de wereld of zelfs het universum af zou hangen van toevallen was de handel al lang uit elkaar gespat.Aan de hand van de eigen ervaringen op mijn pad en diepgaand onderzoek kan ik je verzekeren dat toeval niet bestaat en dat ziekten diepe emotionele en psychsiche redenen hebben, vanuit dit leven of meegebracht uit vorige levens. Gelukkig beseffen ook steeds meer artsen dat dit waar is en werken deze ook samen met alternatievelingen zoals ik of mevrouw Christiane Beerlandt. Ook familieopstellingen laten duidelijk zien dat er meer bestaat. Als dit niet zo was kon het helend veld niet ontstaan van een familie.

Bert-Jan Wiegeraad zei:

Net zoals jij (terecht denk ik) bezwaar maakt tegen de opvatting dat je in leven alle kanten op kunt gaan, maak ik bezwaar tegen de opvatting dat een mens causaal verantwoordelijk gehouden kan worden voor alles wat hij/zij meemaakt.

De mens is wel zelf verantwoordelijk voor de wijze waarop hij/zij omgaat met deze variabelen.

Katinka Hesselink zei:

Ik zou het missen van een ware liefde niet tot de ongelukjes rekenen, maar ga er wel vanuit dat het karma dat mensen nu maken invloed heeft op de werkelijkheid van andere mensen die tegelijkertijd leven.

Bert-Jan Wiegeraad zei:

Ik geloof om een of andere reden dat er ook ongelukjes bestaan die niet waren opgenomen in de blauwdruk van een leven. Of mooier gezegd: dat er variabelen in iemands leven zijn die buiten de eigen invloedssfeer liggen.

Stel dat twee mensen op zielsniveau het plan hadden om e.e.a. samen uit te werken en een van hen kiest er - op basis van de vrije wil - voor uit het leven te stappen. Dat gooit de levensinhoud van de ander door de war maar valt wellicht niet terug te leiden tot hem/haar zelf.

Gertrud Althausen zei:

Daarom is een ieder zelf verantwoordelijk voor zijn eigen leven en diensinhoud en ziekte, ongelukken en des meer.