Spiritueel Ondernemers Netwerk

De netwerkbijeenkomst van 2 juni 2014 hebben wij een (mini) Vision Quest beleefd.

Dit leverde weer mooie ervaringen. Lees hier de impressies van

Aike Liebregts

Wim Daniels

Theo Buijsrogge

Impressie Aike Liebregts:

Het is prachtig weer als ik naar ‘Samaya’ rijd voor de bijeenkomst van het Spirituele Ondernemers Netwerk. ‘Vision quest’ is het thema van deze middag. Ik weet wat een vision quest is, houd erg van sjamanistische symbolen en rituelen en stel me zo voor dat we daar een klein voorproefje van gaan ontvangen. Verder laat ik het los en ga open de middag in. In de tuin van ‘Samaya’, lees ik in het programma en dat alleen al is een cadeau! Ik was er eerder tijdens een stiltedag, een weekend met ‘Dansklooster’ en ook met het SON. Een hele fijne locatie, waar de tuin voor mij een bijzondere plek inneemt.

De ervaring van vanmiddag wordt mooi ingeleid. Oefeningen om meer in je lichaam te komen en daarna de visualisatie, begeleid door de trom, om je op weg te brengen. Als ik de rivier van mijn levensstroom visualiseer en het moment gekomen voel om erin te stappen, ligt er meteen een kajak in het water.

Het is tijd om buiten in de tuin een plekje te zoeken. Op de drempel naar buiten word ik gereinigd door brandende salie. Puur op m’n gevoel  laat ik me leiden door mijn lichaam, dat als vanzelf stappen zet.  Een oude, grote boom trekt me naar zich toe. Als vanzelfsprekend maak ik een plekje voor mezelf op de grens van de, tot de grond toe reikende, takken van de boom en de open ruimte. Links is de bescherming van de boom, rechts de open tuin. De gedachte komt bij me op dat dit is wat ik altijd doe, dat dit m’n plek is, overal: op de grens van het alleen-zijn-met-mezelf en het in-de-wereld-zijn.  Het is niet zomaar dat toen ik de kajak instapte  Nimo (mijn spirituele gids, Lakota-Indiaan) aan het roer bleek te zitten en Merlijn in een zwarte, lange mantel  met een kap over zijn hoofd, achter mij stond… Na een poosje varen we in de mist. Het maakt niet uit, gaat er door me heen. De rivier stroomt, het water neemt z’n loop. Het enige wat we hoeven te doen is de kajak op koers te houden door met de stroom mee te bewegen. De mist trekt vanzelf op. Zoeken is niet nodig, het wordt vanzelf duidelijk. Onderwijl lig ik op m’n plaid en hoor de vogels kwetteren…, af en toe een vliegend insect zoemen. Ik schrijf wat en ga weer liggen… Daarna is er een poosje diepe ontspanning. Ik hoor mezelf diep ademhalen met af en toe een licht snurkend geluid, terwijl ik me bewust blijf van de geluiden om me heen, vooral een groepje pratende mensen… Met een helder hoofd kom ik diep ontspannen terug in het hier-en-nu. Vrijwel meteen hoor ik de eerste klanken van de drum, die me terugroept naar binnen…

Er wordt gevraagd om op de grond tegenover iemand te gaan zitten en om beurten met gesloten ogen te delen over de ervaring in de tuin: wat is er voorbij gekomen, was er iets van een ‘gouden moment’, een inzicht?  Ik ervaar het als heel prettig om dit op deze manier te doen. Zo blijf ik in contact met mijn binnenwereld, de beleving van zojuist, terwijl ik er wat woorden aan geef.  Ik voel ook heel sterk de verbinding met de ander terwijl ik luister naar diens ervaring. Daarna wordt er in de groep gedeeld voor wie dat wil. Er komen mooie belevingen voorbij. Het vormt ook een passende overgang naar ‘de borrel’, waarmee de middag wordt besloten.  Ik praat nog even met mijn buurman van vanmiddag, heb een leuk gesprek n.a.v. een opmerking over ‘ademwerk’ tijdens de deelcirkel en op de valreep wordt er nog een linkje gelegd, over landsgrenzen heen.

Blij stap ik een half uur later in mijn auto, op weg naar huis. Geluk!                        

Impressie Wim Daniels:

Impressie van een Vision Quest …die geen Vision Quest was ;-)
Ik volg al een tijdje SON op LinkedIn, niet speciaals aan de hand dus… En toch, in de aanloop naar mijn 38ste verjaardag op 3/6 werd ik geïntigreerd door de uitnodiging met het thema Vision Quest. Voor mij als Belg de moeite om effe af te zakken naar Utrecht. Net zoals alle aanwezigen (althans, dat was mijn gevoel ;-)  ) heb ik hier geen spijt van gehad.

Ik wil mijn eigen ervaringen even delen en de woorden die ik noteerde op het einde tijdens de plenaire terugkoppeling. Het werd een boeiende namiddag, die voor mij in het teken stond van ‘lichamelijk ervaren’ en ‘inzichten’.

Tijdens de intro door Bart Wiegers en Hermine Schoneveld die ons op deze reis begeleiden voelde ik al aan dat hier een heel aantal ‘wakkere’ mensen aanwezig waren. Bart en Hermine begonnen met volgend statement:’Dit is geen Vision Quest’. Grappig vond ik dat. Zeker toen Bart zich nog even versprak en zei:”een echte ‘Vision Quest’ kan niet op tegen deze namiddag” ;-)

Na wat uitleg volgde er een geleide mediatie door Bart en werden we de tuin ingestuurd met de opdracht die volgens mij neerkwam op je te laten leiden naar een plek in de tuin en daar te “Zijn” (voelen, ervaren, doen, je gedachten te laten passeren zonder oordeel). Gewoon jezelf zijn… meer heeft een mens niet te doen trouwens, as simple as that, volg Je Zelf.

Na het passeren van het reinigingsritueel door Hermine ging ik rustig naar het einde van de tuin en begon het labyrint te lopen.

Al lopend op blote voeten kwamen volgende inzichten binnen:

/// Stap voor stap ///
/// (Pijn) durven voelen, blijven voelen///
///Momenten van speelsheid en meer serieuze momenten op het pad///
/// Afwisseling: soms snel en soms traag///

Toen ik terugkwam uit het centrum kwam ik nog iemand tegen en ik voelde dankbaarheid voor de mensen op mijn pad.

Daarnaast werd mijn aandacht getrokken door de grote bomen naast het labyrint. Met takken die afhingen tot op de grond. Ik twijfelde even… maar kroop toch tussen de takken naar de stam. Als een volleerde acrobaat kroop ik in de boom. Iets hoger dan ik aanvankelijk dacht te gaan. Voor mij was die klimtocht symbool voor ‘gewoon doen’, ‘ grenzen verleggen’ ‘door obstakels durven gaan’.

Na al die activiteit leidde mijn lichaam mij naar een rustige plek in het midden van het hoge gras. Lekker languit, mijn lichaam stevig op aarde en mijn ogen gericht naar de zon. Hier kwam het volgende in mij op:

///genieten///beelden van mezelf tijdens het jongleren///’aarding voelen’ en één inzicht dat ik als volgt zou omschrijven:’de aarde draagt mij’///

En toen… weerklonk de trommel…

Iedereen kwam terug in beweging voor de afronding in de zaal.

Ik had daar het plezier om mijn ervaring met Anke te mogen delen. Eerst zonder en daarna met woorden. Daarna begeleidden Bart en Hermine nog een gezamenlijke afronding en daarbij tekende ik volgende woorden op (Woorden doen natuurlijk tekort aan de gevoeligheid/puurheid waarmee deze werden uitgesproken, maar ja een video-opname heb ik niet gemaakt :-) ):

Het eerste wat gezegd werd kwam van Anke: ‘ Ik houd van het leven’.

Er deelde ook iemand dat ze sterk besefte dat de onveiligheid waar ze mee worstelde in haarzelf zat en niet buiten haar.

Iemand anders zei dat het heerlijk is om in Rust en Ontspanning te blijven & werd zich bewust van de keuzemogelijkheid om daarin te blijven.

Genieten van het onderweg zijn…

Voelen van het lichaam… Geworteld en één met alles om me heen…

Alles heeft zijn functie, zowel het positieve als het negatieve… Je kan maar zien wat je wil zien…Iedereen speelt z’n spel op aarde…

Geen enkele boom is lelijk… gewoon anders… iedere boom zit in zijn Zijn.

Inzicht dat je niet op andere plekken moet zijn of andere dingen moet doen, maar dat je ook op dezelfde plek dezelfde dingen kunt doen maar dan wel vanuit een ander bewustzijn (een ander niveau van Zijn, een ander niveau van aanwezigheid… )

Dank aan Bart/Hermine en de
organisator Theo.
Wim Daniëls

Lees zijn geïllustreerde pdf-versie hier...

Impressie Theo Buijsrogge

Ik wil graag nog even mijn inzichten tijdens de vision quest delen.

De afgelopen maanden had ik diverse signalen gekregen dat ik op het punt stond een sprong te maken en ik was benieuwd waar naartoe. Ik zocht een aangenaam plekje tussen de fruitbomen en gaf mij over aan de ervaringen die zouden komen en was benieuwd wat die voor inzichten zouden geven.

Ik zag een haas en die verdween snel. Vervolgens trok een slakje mijn aandacht. Ik vroeg mij af hoe die in het hoge gras zich kon verplaatsen. Hij kroop echter alleen naar beneden tot hij verdwenen was. De afgelopen maanden heb ik in de reading opleiding geleerd om energieën en de informatie daarin waar te nemen. Dat deed ik met deze slak en de situatie en wat in me op kwam was: langzaam, onbeschermd, kwetsbaar en trekt zich terug. Ja, dat stond voor mijn verleden, dus ik keek vol verwachting naar wat dan iets kon zeggen over de toekomst. Ik zag vele insecten, echter niets gaf mij waardevolle inzichten.

Toen gaf ik het maar op en ging achterover op de grond liggen. Vervolgens zag ik de fruitboom waar ik bij zat in volle pracht tegen een blauwe lucht. Vervolgens maakte ik contact met de energie van de boom en dat gaf de volgende inzichten:

Je hoeft niet op een andere plek te zijn, alleen maar te Zijn!

Laat niet door de omgeving bepalen hoe en wanneer jij je laat zien, houdt je niet in (de boom draagt vruchten niet op een bepaalde datum, maar als de natuur er klaar voor is)

Je hoeft niet perfect te zijn om aantrekkelijk te zijn (de boom was niet perfect van vorm en toch aantrekkelijk)

Wees speels (de boom liet speels al zijn nieuwe scheuten zien)

Ben je gehavend, dan maakt dat je interessant (de boom liet zijn door een specht gemaakte gaten zien)

De sprong die ik aan het maken ben had dus niets met ander werk of anders doen te maken, maar met een volgende stap naar nog meer Zijn en doen vanuit Zijn.

Dankbaar voor deze inzichten lag ik achterover en plotseling bedacht ik dat ik voor mijn vriendin nog een klavertje vier zou plukken. Ik keek dus in het gras en vond ... een klavertje vijf!

Ik vond dat Bart en Hermine er ook wel een hadden verdiend, dus keek nog even verder en ja hoor. Niet zo mooi, maar onmiskenbaar een klavertje vier.

(Ik heb al vele klavertjes vier, vijf en zelfs een zes gevonden. Kijk bijvoorbeeld eens hier Klavertje 4 gevonden, overtuiging, zeker weten of voorgevoel ... .)

Hermine, Bart en alle deelnemers, dank voor weer een hele fijne netwerkbijeenkomst

Theo

Weergaven: 309

Hierop reageren

richting geven aan
je leven en werk
"beschrijft de essentie van 'persoonlijk leiderschap'
in werk en leven"

"lees dit boek en je weet alles"

meer reacties...
te koop bij:
managementboek.nl
 

"Wil je weten wie je bent en wat je hier te doen hebt?"
"authentiek, overzichtelijk, helder en enorm inspirerend"

te koop bij:
bol.com en auteurs

Badge

Bezig met laden...

© 2019   Gemaakt door Theo Buijsrogge.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden