Spiritueel Ondernemers Netwerk

Lieve lezer,

Regelmatig lees ik over mensen die graag anderen willen helpen. Mij bekruipt dan steeds de vraag vanuit welke behoefte zij dat willen doen. Zelfs: wat maakt dat wij zo graag anderen willen helpen?

Helpen heeft voor mij altijd iets ongelijkwaardigs. Ik ga jou helpen, omdat ik denk beter te weten wat jij nodig hebt. Ik kan jou helpen, want jij zit in de put, met de handen in het haar o.i.d.

Ik wil je uitnodigen te voelen hoe de helper in jou voelt. Hoe voelt het voor je om een ander te helpen? Dat een ander jou nodig heeft? Vanuit welke behoefte in jezelf doe je het? En dan de andere kant. Hoe voelt het voor je om geholpen te worden? Dat een ander met hulp en oplossingen aankomt voor jouw problemen?

Het kan aanvankelijk prettig voelen, om te helpen of om geholpen te worden. De helper voelt zich vaak verantwoordelijk, terwijl de geholpene het fijn kan vinden dat de ander hem iets uit handen neemt. Kun je er de afhankelijkheid in voelen? En het gevoel van (on)macht? Kun je voelen hoe het je iets ontneemt? In beide gevallen?

In begeleiden gebeurt er iets anders. Dan heb je niets van de ander nodig voor jezelf. Je bent je bewust van je eigen behoeften en zorgt daar zelf voor. In een begeleiding spreek je iemand aan op zijn kracht, op zijn eigen vermogen antwoorden te vinden en beslissingen te nemen. Bij begeleiden blijft de ander zelf verantwoordelijk. Bij een begeleiding vanuit het hart ontstaat er een ontmoeting, waarin wonderen kunnen gebeuren.

Een hartegroet van Wonieka

Weergaven: 181

Berichten in deze discussie

Dag allemaal.

Dit is een boeiend thema, want toen ik mijn vingers op het toetsenborg legde om mijn visie te geven op helpen, kwamen er een veelheid aan beelden boven, die tekst zouden kunen geven aan vele A4tjes.

Ik zie het als mijn levensdoel, levensmissie, lifepurpose, mensen binnen en buiten organisaties te helpen hun eigen pad te vinden en ze daarmee op weg te helpen. Bij het nadenken over de - waarom ik dat doe - vraag, kwamen er diverse antwoorden naar boven.

Allereerst beschik ik kennelijk over de kwaliteiten, talenten en vaardigheden, die maken dat me dit makkelijk afgaat met de mooiste resultaten.
Daarnaast vind ik het leuk om dit te doen en hiermee mijn geld te verdienen.
Ook geeft het me het gevoel, dat ik er waardigheid aan ontleen, omdat ik anderen help in het toevoegen van waarde aan en in hun leven. Maaaaar, toen iemand mij een aantal maanden geleden vroeg, wat nu mijn belangrijkste drijfveer is om dit 'werk' te doen, en hij me met een aantal waarom-vragen steeds dichter bij de kern van zaken wist te brengen, bleef er uiteindelijk één allesoverheersende waarde over, en dat was waardering.

Ik kan eigenlijk geen scheiding aanbrengen tussen de begrippen helpen en begeleiden. Helpen staat dicht bij mijn gevoel, begeleiden heeft iets technisch, iets rationeels, iets cognitiefs.
Voor mezelf vertaal ik de combinatie van beiden in mijn intentie, de ander te begeleiden door te helpen.
Ik ga een relatie aan met de mensen die een beroep doen op mijn kunnen, en ik help ze, door ze met mijn vragen aan het denken te zetten en de antwoorden in zichzelf te vinden. Het inzetten van een ontdekkingsreis.
Het kan echter tegelijkertijd ook zo zijn, dat ik persoonlijke ervaringen met ze deel en dat ik ze handvatten aanbied, als hulp, maar soms ook om ze te helpen de snelheid in het proces te krijgen of te houden.

Begeleiden zonder te helpen geeft mij een koud gevoel. Als het ware een hulpverlener te zijn die op (emotionele) afstand blijft en die die zich bedient vanuit een methodiek of een techniek. Dat kan goed werken, maar is niet de stijl die bij mij past.
Helpen is dus voor mij, samen, vanuit een specifieke vraagstelling, op pad gaan en gestructureerd naar een gewenst resultaat toewerken. Het is hierin van belang dat je wel de verantwoordelijkheid zichtbaar houdt.
Ik ben een nitwit als het gaat om de werking van de afstandbediening van de tv. Wanneer ik vervolgens om hulp vraag, dan wordt de afstandbediening door iemand uit het gezin uit mijn handen gepakt, en de door mij gewenste actie is in no time gerealiseerd. Ik ben dus geholpen, maar alleen voor dat moment, want bij de volgende keer zal ik weer mijn gezinsleden nodig hebben.
Kortom, - de ander laten ontdekken - is wat ik doe, door op het juiste moment, de enig juiste vraag te stellen, maar er ook te zijn in mijn openheid en kwetsbaarheid, en waar nodig een hand op iemands schouder te leggen, of een keiharde confrontatie te geven, door iemand op het juiste moment een spiegel voor te houden............ hahahahah, en nu heb ik dankzij dit thema ontdekt dat ik niet in staat ben geweest voor mezelf een antwoord te geven op de vragen wat - helpen - inhoudt.

...... en beste Henk, ik vraag me af welke spirituele waarde het woord en de actie - uitdagen - heeft?

Hans
Ik mis echt het nodige...?
Daarnaast zijn er verschillende vormen van `helpen` en `begeleiden`

Citaat: `In begeleiden gebeurt er iets anders. Dan heb je niets van de ander nodig voor jezelf.`
Als je niets van de ander nodig hebt heb je de ander niet nodig. Wie begeleid of help je dan zonder de ander?

Conclusie: als je iemand wilt helpen of begeleiden heb je altijd de ander nodig. Het lijkt me dom om deze afhankelijkheid te ontkennen. Zoiets kan ik boos over worden want wie dat ontkent, ontkent ook een deel de hulpbehoevende of degene die wordt begeleid.

RSS

richting geven aan
je leven en werk
"beschrijft de essentie van 'persoonlijk leiderschap'
in werk en leven"

"lees dit boek en je weet alles"

meer reacties...
te koop bij:
managementboek.nl
 

"Wil je weten wie je bent en wat je hier te doen hebt?"
"authentiek, overzichtelijk, helder en enorm inspirerend"

te koop bij:
managementboek.nl

Badge

Bezig met laden...

© 2017   Gemaakt door Theo Buijsrogge.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden