Spiritueel Ondernemers Netwerk



Talent 2.0



Hans Keilson overleed in mei 2011. Het kan gek  lopen en ik gebruik Hans Keilson even als metafoor.  Nog geen twee jaar geleden was een kort artikel in de New York Times genoeg om deze schrijver en psychiater te herontdekken en opnieuw te agenderen in Nederland nadat er pakweg 60 jaar niets met zijn boeken gebeurd was. De complete schrijvers- en uitgever scene had hem gedurende  60 jaar ‘even gemist’. Nederlandse media  hadden de euvele moed te spreken van een ‘late doorbraak’. Eén zin in de NYT was genoeg om het circus in beweging te zetten.



Wat is dat toch voor een sociaal mechanisme dat aan de ene kant grote talenten niet gezien worden en dat je aan de andere kant door een welgerichte scheet wereldberoemd kan worden via Youtube. Dat je via die scheet met een beetje geluk financieel helemaal binnen kunt lopen terwijl je 30 jaar als mantelzorger in stilte nog geen dank je wel krijgt. Ik vind dat een merkwaardige opvatting over wat waarde heeft.



Zo is er mij een geval bekend van een klassiek pianist die in Nederland in het Concertgebouw speelt. Hij is “doorgebroken”.  Terwijl hij in zijn home country concerteert in bejaardenhuizen. Niets mis mee natuurlijk, bejaardenhuizen. Maar toch anders. Joshua Bell,een ‘doorgebroken’ internationaal befaamd musicus die met gemak Carnegie Hall vol krijgt mocht het beleven dat iedereen hem voorbijliep toen hij ‘s ochtends in een metrostation speelde. ‘Context drives meaning’ krijgt zo toch wel  heel concreet gestalte.



Hoe komt het toch dat je ook in de kwaliteitsmedia vaker artikelen van of over beroemde buitenlanders aantreft en dat dan enige dagen later via de rubriek ‘ingezonden’ blijkt dat een anonieme mede-lezer veel beter op de hoogte is en een veel scherper en evenwichtiger oordeel heeft.  Informatie waar de kwaliteitsmedia vervolgens niets mee doen.



Ik ben heel benieuwd welke psychologische en sociologische verklaringen hiervoor bestaan. Dit mechanisme speelt zich af in het ‘groot’ maar ook in het ‘klein’, in onze eigen circle of life.



Het is natuurlijk onmogelijk om iedereen te kennen en te waarderen. Een tweede verklaring voor de werking van de markt van talent en inzicht  lijkt me dat er talent voor nodig is talent te zien. En dat is niet iedereen gegeven. Weer een andere verklaring is dat velen van ons te onzeker zijn om een eigen mening te durven hebben. Fan zijn van een ‘bekende schrijver’ of van de componist J.S. Bach met zijn Mattheus Passion lijkt dan een goede strategie om maatschappelijk geen brokken te maken. Die mening is maatschappelijk risicoloos.  Sociaal wenselijke, ‘established’,  meningen, de maatschappelijke  canon,  vormen een soort vesting, en soms een zwart gat, waar we maar met moeite uitblijven, en kennelijk tegen betaling van een prijs.



Er is moed voor nodig om een beroemd iemand ‘af te vallen’ en je ‘kaarten’ op een onbekend iemand te zetten. De recente Nobelprijs winnaar voor de scheikunde, Daniel Shechtman is er een van de vele voorbeelden. Hij heeft lang moeten wachten, nadat hij eerst zijn universiteit was uitgegooid als een  Israëlische Buikhuisen. De wetenschap selecteert sowieso niet op visionairs zoals we van Thomas Kuhn hebben geleerd. In ‘peer reviewed’ tijdschriften zijn referenties erg belangrijk. Voor een werkelijk nieuw inzicht zijn er geen referenties. Een nieuwe visie is daarom
bijna altijd eerst  een poosje ‘onwetenschappelijk’.



Waarom kom ik nu met deze column over dit onderwerp?  Mijn visie: we leven in een snelle complexe onoverzichtelijke globaliserende wereld zonder centraal gedeeld referentiepunt en met weinig orkestrerende capaciteiten en wij zijn met z’n allen onderdeel van het vraagstuk. Ik denk dat we de komende 10 jaar de mensen die echt iets te melden hebben heel hard nodig hebben in de tijden die er denk ik aan komen.  Mensen die op basis van een vaardigheid, kennis, wijsheid  en inzicht er toe doen. Schreeuwlelijken en scheten-laters aan de kant graag.  Laten we hopen dat we als samenleving de weg blijvend weten te vinden naar supporters.



Iets nieuws is een niet eerder gezien verband tussen op zich bekende elementen. Iets nieuws vind je dus door veel zaken die voorheen niets met elkaar te maken hadden bij elkaar te brengen (De Bono). Soms moeten we daarvoor ons mentale model veranderen (alles wat we geleerd hebben) en dat lijkt nu aan de orde. Onze producten en diensten maken ons niet meer gelukkig en onze instituties voorzien niet meer in de behoeften van hen die ze bevolken.
Misschien moeten we eens naar anderen luisteren.



 



 



 

Weergaven: 28

Opmerking

Je moet lid zijn van Spiritueel Ondernemers Netwerk om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Spiritueel Ondernemers Netwerk

richting geven aan
je leven en werk
"beschrijft de essentie van 'persoonlijk leiderschap'
in werk en leven"

"lees dit boek en je weet alles"

meer reacties...
te koop bij:
managementboek.nl
 

"Wil je weten wie je bent en wat je hier te doen hebt?"
"authentiek, overzichtelijk, helder en enorm inspirerend"

te koop bij:
bol.com en auteurs

Badge

Bezig met laden...

© 2020   Gemaakt door Theo Buijsrogge.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden