1 UUR VERVELEN, NIETS DOEN.

We zijn veel met van alles bezig, Rollen van het een in het ander. Altijd wel weer wat op ons afstreeplijstje om te doen.De gaatjes in de agenda lopen op de een of andere manier toch meestal vol.In mijn beleving missen we daardoor kontakt met ons wezen.Ons wezen dat zo duidelijk aangeeft of we nog op de goede weg zitten.Ons wezen dat wel de oplossing voor onze problemen heeft.Ons wezen dat de waan van de dag relativeert.Ons wezen dat weet dat we gelukkig zijn zonder 1 enkele voorwaarde.Ons wezen dat vrij is van angst, schuld en boete.We zijn spiritueel en zoeken wegen om daar mee in kontakt te komen/blijven.Zoals hier op de site.Graag wat houvast om goed bezig te zijn.Ik heb anderen daar bij nodig.Kennis is goed en vormend maar dan zit ik nog in mijn hoofd.Het krachtigste middel dat ik heb ervaren is 1 uur vrij plannen in de week.Niet om actief te mediteren maar meer om me te vervelen.Tel. Uit en weg bij andere mensen.Gewoon niets doen, kan heel moeilijk zijn in het begin.Gedachten komen in me op, van alles waar ik mee bezig bent.Die laat ik ook weer los en wacht op originele gedachte/ideeën.Laat mijn wezen mijn fantasie sturen.Laat me verrassen en inspireren door de belangrijkste leermeester in mijn leven.En wat werkt voor jou het best om in kontakt met jouw wezen te blijven?Groetjes ruud

You need to be a member of Spiritueel Ondernemers Netwerk to add comments!

Join Spiritueel Ondernemers Netwerk

Email me when people reply –

Replies

  • Hi Wonieka, dank je voor je bijdrage en wens.

    Dank je Emilia en Marjolein voor jullie antwoord op mijn vraag.
    Bij mijn moeder is zich dementie aan het voltrekken. En dat is wel dichtbij.
    De video van Jill Boltewerpt daar een interessant licht op. Haar linker hersenhelft werd uitgeschakeld door een bloedprop. Bij haar voltrek dat in een ochtend. Zoals zij dat beschrijft ervaar ik het bij mijn moeder. Zij zit nu in de fase dat ze nog weet dat haar linkerkant het begint op te geven. Wat haar veel verdriet geeft. Ik ervaar niet bij haar, dat zij het gelukzalige van de andere kant ziet.
    Anders gezegt of haar rechterhelft nog in takt is.
    Ik zie het ook als een weg naar een andere dimentie. (grappig, dat lijkt wel heel erg op dementie).
    groetjes ruud
  • Hallo Ruud,

    Je maakt heel wat los met je verhaal. Leuk.

    Afgelopen winter heb ik een periode gehad dat ik helemaal tot stilstand kwam doordat ik ziek werd en niet verder kwam dan de bank. Na een tijdje kon ik mij daar helemaal aan overgeven. Alles aanvaarden zoals het kwam. Helemaal in het nu. Vol vertrouwen en in liefde voor mezelf, mijn lichaam en leven.

    Nu zit ik in een stroom van met vanalles bezig zijn, vanuit wie ik ben, voelend aanwezig. Ik hoef daar niet speciaal voor te gaan zitten, wandelen ofzo. Maar dat kan wel helpen als je de neiging hebt steeds op de buitenwereld gericht te zijn, met wat er van je verwacht wordt. En we hoeven niets en mogen alles!

    Ik wens je een mooie reis naar binnen. Hartelijke groeten, Wonieka
  • Hi Marjolein en Gertrud, dank voor jullie delen.
    Mooi hoe we zo daar onze eigen weg in vinden.
    Er voor open staan is wellicht het belangrijkste.
    groetjes ruud
  • Ik ben ook nog niet zo'n held in helemaal niets doen maar ik hou me scherp met toch elke ochtend braaf mijn yoga te doen en dan even helemaal niets. In mijn werk ben ik ook helemaal weg en volledig bij de klant dus dat schillt. Als ik schilder of weer een tool maak ben ik volledig in het bewust- en bovenbewustzijn, dus niet rennen vliegen hollen ploeteren.

    Waarom je het niet ziet gebeuren om je heen?
    Omdat dan de noodzaak ontstaat bij jezelf te zijn, zonder iets te doen buiten je om zoals computerspelletjes,TV, zinlooze tijdschrijften,en dan merk je wat met je loos is en dat is, zeker in het begin, helemaal te gek scary.Dus de meesten doen wat ze altijd al deden steek nog eentje op, drink toch eentje mee en zap over de TV-zenders......en ja hoor, ik kan me soms giga vervelen met mezelf, dan heb ik absoluut geen enkel idee wat te doen. En @Emilia ik ben ook jaren me-zelf niet geweest anders had ik niet hoeven te transformeren en de weg terug naar huis hoeven vinden, de hele familie uit mijn energieveld hoeven te zuiveren en oude wonden uit vorige levens moeten helen. Ik ben blij steeds meer me-zelf te zijn..
  • Ja Nino, dat bedoel ik zo ongeveer te zeggen, dank voor het aanscherpen.
    De vraag blijft hoe integreer jij dat in je leven?
    Kan altijd ja, maar ik zie het niet om mij heen gebeuren.
    Zie het niet in opvoeding, school, werk en hulpverlening als onderdeel.
    groetjes ruud
  • Emilia, dank voor je reactie.
    Gefeliciteerd dat je altijd in kontact ben met je wezen.

    Vervelen is bewust gekozen om het echt niets doen te onder strepen.
    Als jij geniet ben je met genieten bezig, ik kan ook genieten als ik helemaal niks hoef.
    Het gaat hier om voorbij je gedachten en zintuigen te komen.

    De illusie waar jij over spreekt is dagelijkse werkelijkheid.
    Wat gebeurd er volgens jou als je zwaar dement wordt, veranderd je verstand of je wezen of allebei of allebei niet.
    groetjes ruud
This reply was deleted.