Aut ipse, aut non?

Ik ben al een tijdje lid van SON en sinds november vorig jaar politiek actief. In maart werd ik lid van provinciale staten met een eenmansfractie. Op 23 mei moest ik stemmen voor de leden van de senaat. De leiding van mijn regionale partij eiste dat ik akkoord ging met een geheime deal die was gemaakt met een landelijke partij. Het argument was niet politiek maar zakelijk. Een zetel in de senaat levert zo'n 4 ton per jaar op aan fractiesubsidies. Ik weigerde om diverse redenen. Een ervan is dat ik mijn leven lang voor openheid heb gepleit en dat als rechtssocioloog/overheidsvoorlichter ook altijd heb gepraktizeerd. Ook tegen de mainstream in. Een andere is dat volksvertegenwoordigers zich niet mogen laten opdragen om in een stemming een bepaald standpunt in te nemen (Grondwet art. 67). Wie gekozen is heeft een vrij mandaat, niet de partij maar hij of zij persoonlijk vertegenwoordigt de kiezers. Na vele vruchteloze pogingen om tot een compromis met de partij te komen en niet wetende wat wijsheid was in dit dilemma, heb ik ten einde raad de god in mij geraadpleegd. Na een diepe meditatie kwam er een verbluffend antwoord: zeg je lidmaatschap van de partij op, ga als onafhankelijk statenlid verder en doe daarna - als vrij man - in het stemhokje wat je de kiezers hebt beloofd. Zonder een spoor van twijfel heb ik dienovereenkomstig gehandeld... en een onophoudelijke stroom van haat en vuilspuiterij over me heen gekregen van razende partijleden. Dat doet me wel wat maar ik doe er niets mee. Mijn motto is dat je schelden het beste kunt pararen met kwijtschelden. Binnenkort is het zomerreces weer voorbij. Ik heb de vrije tijd benut door in gesprek te blijven met de god in mij over de toekomst. Ik word 65 en ben nooit eerder politiek actief geweest, maar vanuit de bron welt continu de inspiratie op om zelf een politieke beweging te beginnen die als missie en doel heeft 'de democratie te versterken'. Het mag geen partij zijn die streeft naar macht, maar een beweging die drijft op kracht en fungeert als katalysator van politieke vernieuwing binnen het systeem. Dus wel als deelnemer aan maar niet als deel van het politieke spel. Vergelijk het met wat een 'strange attractor' doet met een complex dynamisch systeem: een minieme verandering van de dynamiek (het fladderen van een vlinder) kan leiden tot een grote verandering in uitkomst. Gisteren kreeg ik weer een 'open brief' te verwerken van een bekende hoogleraar die vindt dat ik DIEFSTAL pleeg door op de zetel te blijven zitten die van de partij is. Dat zal nog wel een poosje doorgaan en toenemen als ik 'mijn' politieke beweging aankondig. Zover ben ik nog niet. Het laatste zetje, de absolute zekerheid ontbreekt nog. Ik ken dat gevoel intussen wel goed. Vijf jaar geleden beleefde ik het voor het eerst. Ongelooflijk en tegelijk onloochenbaar, van het ene op het andere moment. Ik mediteer daarom in vertrouwen verder en stel prijs op het delen van mijn ervaringen met geestgenoten. Als je je kunt inleven in mijn Werdegang, reageer dan.

You need to be a member of Spiritueel Ondernemers Netwerk to add comments!

Join Spiritueel Ondernemers Netwerk

Email me when people reply –

Replies

  • Hallo johannes.
    Wat een mooi verhaal en fijn dat je het met ons wilt delen. Het illustreert mooi hoe moeilijk het ons vaak wordt gemaakt ons hart te volgen. De meesten zwichten voor de druk van de omgeving. Jij laat zien dat het ook anders kan en dat mooie resultaten oplevert.
    Ga lekker door je hart te volgen. Vertrouw erop dat het goed komt en laat je verwonderen welk pad dit oplevert.
    Ik zie al uit naar het vervolg van je verhaal.
    Succes en warme groet,
    Theo
  • Dag Johannes. Ik heb grote bewondering voor je en naar mijn mening heb je precies het juiste gedaan op het juiste moment.
    En je zetel opgeven zou ik nooit doen. Je bent gekozen. Punt uit. Ik vind jouw standpunt een prachtig voorbeeld van toegepaste spiritualiteit en ik ben je dankbaar dat je dit persoonlijke verhaal hier wilt delen. Chapeau!!
This reply was deleted.