Innerlijk Leiderschap

Ieder leven heeft een vorm van leiderschap nodig. In de directe zin om te ontvangen en een ander deel om te geven. Innerlijk moet het gevoel ontwikkelen en dat kan door het leven dat meezit of tegenzit. Een kwestie van welke pool is het sterkste of wordt het sterkste in stand gehouden en de uitkomst heeft daar dus ook enorm sterk mee te maken, lees voeling mee.

 

Innerlijk Leiderschap is eigenlijk leiderschap zoals je het wilt ontvangen, maar ook geven vanuit je innerlijk, vanuit je gevoelsleven. Maar wat is dat gevoelsleven dan. Is dat fysiek? Is dat persoonlijk of is dat geestelijk/mentaal of is dat ook op zielsniveau.

Dit is dus in feite een wezenlijke vraagstelling, waar je werkelijk mee verder kunt komen.

 

In het vroegste moment in je leven ontvang je een vorm van leiding door je ouders / opvoeders / verzorgers / school en je omgeving. Ze geven aan wat wel en wat niet wenselijk is en dat kan op vele manieren, ook als staan sommige van die wijzen van toepassen je niet werkelijk voor. Het is en blijft een mate van leiderschap of dit nu vanuit angst / onzekerheid of vanuit volledige authentieke zelfverzekerde zijnstoestand is.

 

Nu heb ik een artikel gemaakt over “Being Spiritual or A Spiritual Being” en daar raakt ook gelijk een stuk van de werkelijkheid aan over het Innerlijk Leiderschap. Je hebt het leiderschap je eigen gemaakt of je bent er mee op weg en doet nog concessies aan je Spirituele Wezenlijke Zelf.

 

Zoals in de eerste alinea aangegeven wil ieder leven, lees levensvorm een vorm van leiding hebben. Daaruit ontstaat een vorm van duidelijkheid, zelfs eenduidigheid die voor de hele groep zal gelden of voor jou specifiek. Dat is in principe nodig omdat we anders in een vorm van onduidelijkheid blijven zitten en dit geldt zo voor de gehele natuur, dus ook dieren, maar ook de mensen.

Het beste leiderschap is vanuit het hier en nu, gewoon in het moment kijken wat er is en handelen naar wat nodig is vanuit een overal inzicht. Maar nu heeft iedere leider niet het overal inzicht. Misschien wel zoveel mogelijk voor wat hij/zij mogelijk acht, maar misschien niet wat er werkelijk nodig is. We blijven vaak steken in vooroordelen, patronen, pijnpunten etc. over zowel de ander als over onszelf. We doen daarmee niet alleen onszelf zeer te kort, maar ook de ander. In principe zou het steeds meer een samenwerking moeten zijn, waarbij je ook niets ontziend te werk mag en kunt gaan, zonder rekening te houden met afhankelijkheden van anderen. Je bent niets ontziend ten opzichte van alles, dus ook ten aanzien van jezelf, want dat is ook meteen de kans om je niet afzijdig te houden van het leven, van je deelname aan de samenleving en dus ook aan de deelname van de verandering.

 

Die veranderingen in het leven zien we vaak niet echt zitten, omdat we eigenlijk om duidelijkheid vragen en door de veranderingen is het voor onze persoonlijkheid eigenlijk weer een stukje onduidelijk, tenminste zoals het lijkt. Dat hoort bij de voortgang van het leven en dat is de evolutionaire vorm van groei en ontwikkeling. Je mag en kunt eindelijk emotioneel volwassen worden, omdat jij er aan toe bent. Je mag en kunt die dingen gaan doen die je zelf vanuit je innerlijk voor ogen hebt. En je ziet dat ik heel duidelijk zeg: “Je mag en kunt...”, omdat het nu aan jou is om te kiezen om het leven aan te gaan vanuit je Innerlijk Leiderschap, in plaats vanuit je angst / onzekerheid / onmacht. Je geboorterecht is om werkelijk en volledig in het hier en nu geaard in het leven te staan en aan te gaan zoals het aangegaan mag worden. Vecht niet tegen iets of iemand, maar bestrijd het negatieve door het goede aan te gaan. Richt je op het licht en laat je niet langer afleiden door de negatieve en/of afwijzende houding van een ander.

 

Tegelijkertijd hoef je ook niet alles wat soms aangedragen wordt door een ander vanuit een kritische blik als negatieve kritiek gezien te worden. Het is vaak een kritische blik waarbij eigenlijk je aandacht gevraagd wordt om eens anders te gaan kijken. De ander kan misschien niet zo'n goede uitdrukkingsvaardigheid hebben, maar de bedoeling kan misschien wel zo zijn. Het vraagt dus ook om je communicatieve vaardigheden en mogelijkheden aan te grijpen als onderdeel van je Innerlijk Leiderschap. Wie communiceert, reflecteert ook. Wie niet communiceert, reflecteert ook, maar door te vechten / vluchten of vermijden geeft hij/zij alleen maar aan dat ze de situatie te moeilijk vinden om aan te gaan op basis van oude gewoonten / patronen /gebeurtenissen.

 

Wij als mensen stellen onszelf dus nog veel te veel afhankelijk op van de goedkeuring van anderen, zowel in het nu als vanuit het verleden, maar dan komt nu eens een wezenlijke vraag voor je. Wil je nu dat een ander leiding geeft aan jouw leven of wil je jouw leven in eigen hand nemen?

Nog te moeilijk voor je of duidelijk? Laat ik dan nog een duidelijke vraag stellen. Wie is er verantwoordelijk voor jouw handelen?

 

Het wordt tijd dat ieder mens Innerlijk Leiderschap gaat nemen voor zijn/haar leven, om zo onafhankelijk mogelijk te kunnen handelen in overgave naar wat nodig is, niet naar wat de buitenwereld van ons verwacht of verlangt. Nu zul je dan toch zeggen dat dit onafhankelijk zijn niet werkelijk mogelijk is. Grotendeels zul je altijd van iets of iemand anders afhankelijk zijn, maar door je niet meer langer afhankelijk op te stellen en je leven in eigen hand te nemen, neem je ook je verantwoordelijkheid. En door deze verantwoordelijkheid te nemen vanuit een ontspannen onafhankelijke houding hoef je dan niet onnodig meer oude structuren in stand te houden. Hoef je niet de pijnpunten van een ander in stand te houden en geef je jezelf en de ander ruimte om te groeien. Innerlijk Leiderschap vraagt eigenlijk net als het leven om de leiding te nemen in je eigen leven en daardoor geef je het goede voorbeeld aan je kinderen, collega's en omgeving af, los van het feit of ze er nu al werkelijk aan toe zijn of niet. Dat doet er niet toe en is ook niet aan jou of mij om dat te beoordelen. Ze zien vanzelf de uitwerking ervan en zullen of ze willen of niet vanuit die houding makkelijker gaan volgen, dan dat je ze probeert over de streep te trekken. Want trekken aan een “dood paard”, lees iemand die niet wil, kost enorm veel energie. Besteed liever de energie aan je Innerlijk Leiderschap en zorg daarna dat je er bent als zij er zelf om vragen en wel omdat ze er aan toe zijn en zelf de aanzet maken.

You need to be a member of Spiritueel Ondernemers Netwerk to add comments!

Join Spiritueel Ondernemers Netwerk

Email me when people reply –

Replies

  • Ook goedemorgen Hetty,

    Bedankt voor je reactie en je heldere vraagstellingen, want dat opent de werkelijke interactie. Heel mooi...;-)

    Op zich is het een mooi onderwerp om over te filosoferen, dat ben ik met je eens (zelf doe ik dat ook deels met een groepje gericht op Innerlijke Ontwikkeling).  Daar komt waarschijnlijk ook je vraag uit voort, waarin je bevestiging zoekt, of het klopt dat je het onderdeel "samen" mist in mijn stuk. En inderdaad, jij mist het, want het zit er wel degelijk in. Het staat er alleen niet in een conventioneel uitgesproken wijze, waarop je het direct kunt herkennen.

    Lees je het stuk nu nog eens, zul je het dieper achterliggende voelen en komt het wel degelijk naar voren. Het is alleen niet het ogenschijnlijke uitgangspunt, maar in de uitwerking en uiteindelijk resultaat van het ontwikkelen van Innerlijk Leiderschap zit het "samen" wel omsloten, lees het achterliggende doel. Uiteindelijk is ook in "samen" jouw eigen inbreng een onderdeel waarop je toch weer op jezelf teruggeworpen zult worden in hoe je bepaalde moeilijke situaties aan wilt gaan? Wat mij betreft is dit geen discussiepunt, maar kan me zeker voorstellen dat iemand daar in vast kan lopen.

     

    Het stuk is geschreven om de dieper liggende stukken aan te raken, te openen en het innerlijk aan te spreken op wat er nodig is. "Samen" heeft meer kracht als zoveel mogelijk deelnemers in het samen-gedeelte vanuit hun innerlijk krachtig ontwikkeld zijn, waardoor je elkaar steeds meer kunt versterken vanuit elkaars inzichten etc.Uiteindelijk moet het individu er dan nog steeds zelf naar handelen, anders blijft het bij boekenwijsheid.  Nemen we nu de oude "samen" vormen waarbij we vooral op overleving en angst hebben geregeerd en dat zie je nog in de huidige economie, politiek etc. dan is er niet werkelijk sprake van samen, maar van verdeeldheid en concessies aan wat werkelijk voor de mensheid nodig is. Als we dan gaan kijken naar wat onze eigen bijdrage is in de verandering die we willen zien en bewerkstelligen, dan brengt het dus bij het individu terug. Van daaruit straal je dat uit en draag je het weer over.

    Hoe je komt tot het innerlijk leiderschap en dat je daar de interactie (direct of indirect) met anderen nodig hebt, dat is een feit, de werkelijkheid. Wat een ieder er mee doet, dat is aan henzelf.

     

    De vraag die je meent te stellen over de tegengestelde richtingen is eigenlijk geen vraag, maar een waarneming. Ik snap wel dat dit vragen oproept. We hebben die tegenstelling ook nodig, om meer te komen tot ons innerlijk. Als ze onszelf de vraag stellen: welk deel van jou gericht is op de buitenwereld en welk deel op de binnenkant? Is dan de tegenstelling in of buiten jouzelf en wat is de verstorende factor? Een andere wezenlijke vraag die een ieder zichzelf mag stellen is dan ook; Is het mogelijk om vanuit je Innerlijk jouw persoonlijkheid leiding te geven?

    Als je antwoorden hebt, dan is dat ook weer een mogelijkheid om verder te komen in je Innerlijke Ontwikkeling en Leiderschap.

    Vanuit alle liefde die is, veel wijsheid en inzicht toegewenst.

    Wim

     


This reply was deleted.