Ik maakte vandaag een wandeling langs de Linge en vond twee klavertjes vier.

Even enkele jaren terug. Ik las toen dat één op de zoveel-duizend klavertjes een klavertje vier was. Daarmee was ik er van overtuigd dat ik er een zou vinden als ik maar vaak genoeg keek. Tijdens een vakantie ging ik er in het gazon van ons vakantiehuisje eens voor zitten en met een vaste overtuiging dat ik er een zou vinden ging ik zoeken.... en vond tien (!) klavertjes vier en zelfs een klavertje vijf en een klavertje zes (!). Het was voor mij altijd een mooi voorbeeld hoe onze overtuigingen onze ervaringen beïnvloeden.
Daarna dacht ik wel eens "Ik kijk even en vind er weer één", maar diep van binnen geloofde ik niet dat het zo makkelijk was en ik vond nooit meer iets. Tot vandaag.

Ik zag een bed met klavertjes en keek er in. Nu dacht ik "OK, ik hoef ze niet meteen te vinden, maar als ik telkens even rondkijk, dan ga ik er ooit weer één vinden" Ik was er van overtuigd dat dat zou gebeuren. Sterker nog, het voelde als een zeker weten.
En... een minuut later zag ik er één! Hier zie je hoe ik hem pluk: https://www.youtube.com/watch?v=5ibnBLSy2_Q
En direct daarna vond ik een tweede :-)

Verder wandelend kwam bij mij de vraag: Vond ik hem nu omdat ik er van overtuigd was dat ik er een zou vinden of was mijn zeker weten een voorgevoel van wat komen ging? Of allebei?

Wat is jullie ervaring hiermee?

(ook op LinkedIn geplaatst: http://lnkd.in/YXh2pc)

You need to be a member of Spiritueel Ondernemers Netwerk to add comments!

Join Spiritueel Ondernemers Netwerk

Email me when people reply –