Onderstaand een discussiebijdrage van Marie-Bernadette Engering die ik met haar toestemming doorplaats op deze site.

Marie Bernadette schrijft:
"Mag ik als 67-jarige oude rot in het vak waarschuwen voor deze tendens?
Ik zie met lede ogen aan hoe de gewijde term 'spiritualiteit' gecorrumpeerd wordt in haar oorspronkelijke betekenis en lading.
Daarom laat ik hierover graag een kritisch geluid horen.

Wat ik constateer is, dat velen spiritualiteit niet kennen, maar spiritualiteit spelen, zoals ik vroeger winkeltje speelde en zoals vele ‘gelovigen’ kerkje spelen.
Ik zie in de meeste gevallen geen fundamentele verandering in de fijnstoffelijke gebieden van lichaam, emotie, ratio en het bewustzijn daar omheen, slechts een oppervlakkige beweging.

Spiritualiteit leer je niet aan, maar doe je.
Spiritueel ben je door je over te geven aan de Bron van Leven en je in je leven van alledag te laten leiden door Haar Eeuwige Adem.....Spirit.

Het komt mij voor alsof iedereen iedereen napraat, in de haast om bij diezelfde interessante spirituele kudde te horen. Immers, die zegt het op tv en die schrijft er zulke mooie boeken over en die houdt er lezingen over en workshops en seminars over heel de wereld en weer anderen hebben professioneel ogende websites en . . . . . . . . . . . . . het wordt al echter . . . . . . . . . . . . . en echter . . . . . . . . . . . . . en geloofwaardiger en geloofwaardiger . . . . . . . . . . . . . bevonden!

Het komt mij voor alsof iedereen iedereen napraat, zonder
ZELF DE MOEITE TE NEMEN OM STIL TE STAAN EN STIL TE WORDEN
EN ZICH TE ONTDOEN VAN ALLES VAN BUITENAF
om te kunnen luisteren naar je zintuigen, in plaats van je voortrazende gedachten vol cultuurgebonden programmeringen te vertrouwen.

Zij die mijn klokkengelui kunnen waarderen en altijd bereid zijn zichzelf onder de loep te nemen bevinden zich op de goede weg.
Mocht je onaangenaam getroffen zijn, denk dan aan de Natuurwet van Herkenning.

Uit een warm en betrokken hart,

Marie-Bernadette"

In liefde en vertrouwen Kees van der Stel

You need to be a member of Spiritueel Ondernemers Netwerk to add comments!

Join Spiritueel Ondernemers Netwerk

Email me when people reply –

Replies

  • Hi Marie-Bernadette,

    scherp slijpen?
    Dit verbaast me.

    De mens heeft een bewuste ziel nodig die zichzelf doorziet en niet blijft vasthouden aan eerder opgedane ervaringen.
    Dat is wat ik bedoel met deze zin.
    Net zoals het ego-verhaal van geschiedenis in een mensenleven kan worden doorzien door het ervaren van het echte zelf, zal de ziel zichzelf doorzien en niet langer vasthouden aan en zich verschuilen achter ervaringen opgedaan uit eerdere levens, dan ontstaat innerlijke stilte waarin het leven kan plaatsvinden zonder nog enige blokkades te ervaren.
    Anders kan ik het helaas niet verwoorden.

    Jacqueline



    Marie-Bernadette Engering zei:
    Jacqueline nog even scherp slijpen, als je wilt natuurlijk.
    Jij schrijft: "De mensheid op aarde heeft een bewuste ziel nodig wil ze als soort overleven".....

    Jij stelt dus, dat de mens een ziel nodig heeft. Ik zie het anders. Er is eerst de ziel die zich verdicht tot mens, zonder ziel geen mens.
    Door de tijden heen zijn er mensen bezig geweest om verbinding te zoeken met hun ziel.

    Groetjes,
    Marie-Bernadette

    Jacqueline Verduijn zei:
    Hi Marie-Bernadette,

    mijn laatste reactie voor vandaag hoor het wordt anders wel erg veel.
    In essentie zijn we het met elkaar eens; dat wat overblijft nadat de vorm vergaat is stilte / puur bewustzijn / de ziel, die verder evolueert zonder de vorm nog langer nodig te hebben.
    De mensheid op aarde heeft een bewuste ziel nodig wil ze als soort overleven en dat is waarom steeds meer mensen hun ware zelf gaan herkennen. En gaan inzien meer te zijn dan ze bedacht hebben te zijn.

    Het was me een waar genoegen,
    ik wens je nog een heel fijne zondag toe.
    Jacqueline


    Marie-Bernadette Engering zei:
    Jacqueline: "Zijn we werkelijk vorm en persoonlijkheid?"
    Volgens de door mij verworven inzichten is onze persoonlijkheid een verdichting van onze ziel
    en zijn we dus ook, maar niet alleen, onze stoffelijke vorm.
    De stoffelijke vorm, die we nodig hebben om onze ziel hier op Aarde te doen evolueren, laten we op een gegeven moment los en dat wat onsterfelijk is blijft bestaan en kan weer opnieuw in de stof komen.
    Onze essentie zit in de ziel en we kunnen daar als mens in de stof verbinding mee krijgen.
    Ik ken niets, dat heerlijker, vervullender en veiliger is dan dat.
    Tot zover voor nu.
    Dag,
    Marie-Bernadette



    Jacqueline Verduijn zei:
    Hi Marie-Bernadette,

    Ik begrijp wat je bedoelt maar zijn we werkelijk vorm en persoonlijkheid?
    De identificatie met lichaam, persoonlijkheid, ego, denken stopt op het moment dat stilte als het ware zelf wordt ervaren.
    Het lichaam kan dan ziek zijn maar de ziel is dat niet.
    De bedachte aangeleerde denkmodellen kunnen worden doorzien en losgelaten evenals de persoonlijkheid als de achterliggende dimensie van stilte bereikt wordt.
    Het leven zal na dat punt compleet anders kunnen worden ervaren.
    Het feit dat we de vorm en persoonlijkheid bewust leren doorzien heeft alles te maken met de evolutie van het bewustzijn waar wij slechts een van de vele uitingen van zijn.
    Het bewustzijn in de mens dat zich bewust wordt van zichzelf...

    Ik wil je overigens hartelijk danken voor dit inspirerende gesprek,

    Jacqueline


    Marie-Bernadette Engering zei:
    Het is inderdaad niet makkelijk om allemaal te verwoorden.
    Dank Jacqueline dat je dat toch voor me deed!

    "We zijn niet ons lichaam etc. ........" dat zou ik weglaten.
    Ikzelf zou zeggen: we zijn veel meer dan ons lichaam etc., want je lichaam en je persoonlijkheid zijn op dit moment toch een stoffelijke uitdrukking van dat wat we meer zijn?

    Je goed voelen in de stilte van het moment = samenvallen met jezelf, thuis zijn zeg maar, ja?

    Ik vind het heel fijn om zo met elkaar elkaar te leren verstaan!






    Jacqueline Verduijn zei:
    Hallo Marie-Bernadette,
    natuurlijk is het niet erg als je dat niet vat maar om me te vragen het uit te leggen is eigenlijk best lastig, ik zal het echter toch proberen.

    We zijn niet ons lichaam, ons geconditioneerde denken en ons ego. Ik denk dat je dat ook zult beamen, we zijn zoveel meer dan dat.
    Dat mensen op een gegeven moment tot het inzicht komen dat ze zich heel goed voelen in de stilte van het moment is omdat ze zich daarin herkennen.
    Die stilte is de ruimte waarin het leven (op dat moment) plaats kan vinden.

    Ik hoop dat ik het hier goed verwoord heb.
    Maar laat het me gerust weten als je het anders ziet.

    Jacqueline

    Marie-Bernadette Engering zei:
    Jacqueline vind je het erg, dat ik niet vat wat jij bedoelt met "de stilte, ruimte, waarin het leven zich afspeelt is wat we zijn"?

    Marie-Bernadette Engering zei:
    Jacqueline Verduijn zei:
    Hi Marie-Bernadette,

    de stilte, ruimte, waarin het leven zich afspeelt is wat we zijn.

    Jacqueline







    Marie-Bernadette Engering zei:
    Allereerst miijn dank aan Kees voor het plaatsen van mijn discussiebijdrage!
    Op uitnodiging van Kees doe ik ook graag mee aan de discussie die is ontstaan.. Hi Josefien,

    “Voor mij is het ook juist stil kunnen zijn temidden van al het lawaai en de programmering van de maatschappij.”
    Met deze zinsnede van jou ben ik het zeer eens! Stil zijn houdt voor mij in:
    Kosmisch verbonden zijn en onbewogen zijn te midden van de hedendaagse wanorde op Aarde.
    Innerlijk als een fontein van vrede, liefde en wijsheid. zijn in je gewone dagelijkse bestaan.

    Jij ziet wat ik zeg over stil worden als een soort ‘moeten’, een programmering.
    Dat heb ik niet willen overbrengen, alleen de ervaring die ik met spiritueel zijn heb.
    Spirit = Geest = Levensgeest = leven en werken vanuit verbinding met de Levensgeest.

    Bij mij gaat er niet om om je af te sluiten van alles van buiten, maar om je los te maken van wat er allemaal aan ons is geslibt vanaf het moment, dat we geboren zijn, met als doel om te gaan ontdekken wie we eigenlijk ten diepste zelf zijn in verbinding met de Kosmos.
    Om ons diepste zelf vervolgens stapje voor stapje vorm te geven in ons leven.

    Hopelijk ben ik met deze aanvulling, met dank aan jou voor de prikkel, helderder.

    Zonnig Groet!
    Marie-Bernadette



    Hi Jacqueline,

    “Laat ieder gewoon zijn eigen weg volgen.”
    Meer dan roerend met je eens!

    Ik heb ook niet het tegenovergestelde willen uitdrukken, wel mijn visie willen delen om eventueel te stimuleren of te inspireren.
    Mijn ervaring is, dat het leven van alledag de meest op eenieder toegesneden weg is om tot spiritueel leven te komen.
    Maar………………tevens ben ik mij bewust geworden, dat Spiritualiteit is:
    leven vanuit de Spirit, de Geest, de Geest die ons geboren doet worden, doet ademen, bloeien, groeien en verwelken.
    En dat je die Geest gewaar kunt worden in innerlijke stilte.
    Innerlijke stilte verwoord ik –naast wat ik bij Josefien schreef- met het actief passief zijn van je eigen wensen en behoeften.

    Dankjewel voor je reactie,
    Marie-Bernadette
  • Hi Marie-Bernadette,

    mijn laatste reactie voor vandaag hoor het wordt anders wel erg veel.
    In essentie zijn we het met elkaar eens; dat wat overblijft nadat de vorm vergaat is stilte / puur bewustzijn / de ziel, die verder evolueert zonder de vorm nog langer nodig te hebben.
    De mensheid op aarde heeft een bewuste ziel nodig wil ze als soort overleven en dat is waarom steeds meer mensen hun ware zelf gaan herkennen. En gaan inzien meer te zijn dan ze bedacht hebben te zijn.

    Het was me een waar genoegen,
    ik wens je nog een heel fijne zondag toe.
    Jacqueline


    Marie-Bernadette Engering zei:
    Jacqueline: "Zijn we werkelijk vorm en persoonlijkheid?"
    Volgens de door mij verworven inzichten is onze persoonlijkheid een verdichting van onze ziel
    en zijn we dus ook, maar niet alleen, onze stoffelijke vorm.
    De stoffelijke vorm, die we nodig hebben om onze ziel hier op Aarde te doen evolueren, laten we op een gegeven moment los en dat wat onsterfelijk is blijft bestaan en kan weer opnieuw in de stof komen.
    Onze essentie zit in de ziel en we kunnen daar als mens in de stof verbinding mee krijgen.
    Ik ken niets, dat heerlijker, vervullender en veiliger is dan dat.
    Tot zover voor nu.
    Dag,
    Marie-Bernadette



    Jacqueline Verduijn zei:
    Hi Marie-Bernadette,

    Ik begrijp wat je bedoelt maar zijn we werkelijk vorm en persoonlijkheid?
    De identificatie met lichaam, persoonlijkheid, ego, denken stopt op het moment dat stilte als het ware zelf wordt ervaren.
    Het lichaam kan dan ziek zijn maar de ziel is dat niet.
    De bedachte aangeleerde denkmodellen kunnen worden doorzien en losgelaten evenals de persoonlijkheid als de achterliggende dimensie van stilte bereikt wordt.
    Het leven zal na dat punt compleet anders kunnen worden ervaren.
    Het feit dat we de vorm en persoonlijkheid bewust leren doorzien heeft alles te maken met de evolutie van het bewustzijn waar wij slechts een van de vele uitingen van zijn.
    Het bewustzijn in de mens dat zich bewust wordt van zichzelf...

    Ik wil je overigens hartelijk danken voor dit inspirerende gesprek,

    Jacqueline


    Marie-Bernadette Engering zei:
    Het is inderdaad niet makkelijk om allemaal te verwoorden.
    Dank Jacqueline dat je dat toch voor me deed!

    "We zijn niet ons lichaam etc. ........" dat zou ik weglaten.
    Ikzelf zou zeggen: we zijn veel meer dan ons lichaam etc., want je lichaam en je persoonlijkheid zijn op dit moment toch een stoffelijke uitdrukking van dat wat we meer zijn?

    Je goed voelen in de stilte van het moment = samenvallen met jezelf, thuis zijn zeg maar, ja?

    Ik vind het heel fijn om zo met elkaar elkaar te leren verstaan!






    Jacqueline Verduijn zei:
    Hallo Marie-Bernadette,
    natuurlijk is het niet erg als je dat niet vat maar om me te vragen het uit te leggen is eigenlijk best lastig, ik zal het echter toch proberen.

    We zijn niet ons lichaam, ons geconditioneerde denken en ons ego. Ik denk dat je dat ook zult beamen, we zijn zoveel meer dan dat.
    Dat mensen op een gegeven moment tot het inzicht komen dat ze zich heel goed voelen in de stilte van het moment is omdat ze zich daarin herkennen.
    Die stilte is de ruimte waarin het leven (op dat moment) plaats kan vinden.

    Ik hoop dat ik het hier goed verwoord heb.
    Maar laat het me gerust weten als je het anders ziet.

    Jacqueline

    Marie-Bernadette Engering zei:
    Jacqueline vind je het erg, dat ik niet vat wat jij bedoelt met "de stilte, ruimte, waarin het leven zich afspeelt is wat we zijn"?

    Marie-Bernadette Engering zei:
    Jacqueline Verduijn zei:
    Hi Marie-Bernadette,

    de stilte, ruimte, waarin het leven zich afspeelt is wat we zijn.

    Jacqueline







    Marie-Bernadette Engering zei:
    Allereerst miijn dank aan Kees voor het plaatsen van mijn discussiebijdrage!
    Op uitnodiging van Kees doe ik ook graag mee aan de discussie die is ontstaan.. Hi Josefien,

    “Voor mij is het ook juist stil kunnen zijn temidden van al het lawaai en de programmering van de maatschappij.”
    Met deze zinsnede van jou ben ik het zeer eens! Stil zijn houdt voor mij in:
    Kosmisch verbonden zijn en onbewogen zijn te midden van de hedendaagse wanorde op Aarde.
    Innerlijk als een fontein van vrede, liefde en wijsheid. zijn in je gewone dagelijkse bestaan.

    Jij ziet wat ik zeg over stil worden als een soort ‘moeten’, een programmering.
    Dat heb ik niet willen overbrengen, alleen de ervaring die ik met spiritueel zijn heb.
    Spirit = Geest = Levensgeest = leven en werken vanuit verbinding met de Levensgeest.

    Bij mij gaat er niet om om je af te sluiten van alles van buiten, maar om je los te maken van wat er allemaal aan ons is geslibt vanaf het moment, dat we geboren zijn, met als doel om te gaan ontdekken wie we eigenlijk ten diepste zelf zijn in verbinding met de Kosmos.
    Om ons diepste zelf vervolgens stapje voor stapje vorm te geven in ons leven.

    Hopelijk ben ik met deze aanvulling, met dank aan jou voor de prikkel, helderder.

    Zonnig Groet!
    Marie-Bernadette



    Hi Jacqueline,

    “Laat ieder gewoon zijn eigen weg volgen.”
    Meer dan roerend met je eens!

    Ik heb ook niet het tegenovergestelde willen uitdrukken, wel mijn visie willen delen om eventueel te stimuleren of te inspireren.
    Mijn ervaring is, dat het leven van alledag de meest op eenieder toegesneden weg is om tot spiritueel leven te komen.
    Maar………………tevens ben ik mij bewust geworden, dat Spiritualiteit is:
    leven vanuit de Spirit, de Geest, de Geest die ons geboren doet worden, doet ademen, bloeien, groeien en verwelken.
    En dat je die Geest gewaar kunt worden in innerlijke stilte.
    Innerlijke stilte verwoord ik –naast wat ik bij Josefien schreef- met het actief passief zijn van je eigen wensen en behoeften.

    Dankjewel voor je reactie,
    Marie-Bernadette
  • Hi Marie-Bernadette,

    Ik begrijp wat je bedoelt maar zijn we werkelijk vorm en persoonlijkheid?
    De identificatie met lichaam, persoonlijkheid, ego, denken stopt op het moment dat stilte als het ware zelf wordt ervaren.
    Het lichaam kan dan ziek zijn maar de ziel is dat niet.
    De bedachte aangeleerde denkmodellen kunnen worden doorzien en losgelaten evenals de persoonlijkheid als de achterliggende dimensie van stilte bereikt wordt.
    Het leven zal na dat punt compleet anders kunnen worden ervaren.
    Het feit dat we de vorm en persoonlijkheid bewust leren doorzien heeft alles te maken met de evolutie van het bewustzijn waar wij slechts een van de vele uitingen van zijn.
    Het bewustzijn in de mens dat zich bewust wordt van zichzelf...

    Ik wil je overigens hartelijk danken voor dit inspirerende gesprek,

    Jacqueline


    Marie-Bernadette Engering zei:
    Het is inderdaad niet makkelijk om allemaal te verwoorden.
    Dank Jacqueline dat je dat toch voor me deed!

    "We zijn niet ons lichaam etc. ........" dat zou ik weglaten.
    Ikzelf zou zeggen: we zijn veel meer dan ons lichaam etc., want je lichaam en je persoonlijkheid zijn op dit moment toch een stoffelijke uitdrukking van dat wat we meer zijn?

    Je goed voelen in de stilte van het moment = samenvallen met jezelf, thuis zijn zeg maar, ja?

    Ik vind het heel fijn om zo met elkaar elkaar te leren verstaan!






    Jacqueline Verduijn zei:
    Hallo Marie-Bernadette,
    natuurlijk is het niet erg als je dat niet vat maar om me te vragen het uit te leggen is eigenlijk best lastig, ik zal het echter toch proberen.

    We zijn niet ons lichaam, ons geconditioneerde denken en ons ego. Ik denk dat je dat ook zult beamen, we zijn zoveel meer dan dat.
    Dat mensen op een gegeven moment tot het inzicht komen dat ze zich heel goed voelen in de stilte van het moment is omdat ze zich daarin herkennen.
    Die stilte is de ruimte waarin het leven (op dat moment) plaats kan vinden.

    Ik hoop dat ik het hier goed verwoord heb.
    Maar laat het me gerust weten als je het anders ziet.

    Jacqueline

    Marie-Bernadette Engering zei:
    Jacqueline vind je het erg, dat ik niet vat wat jij bedoelt met "de stilte, ruimte, waarin het leven zich afspeelt is wat we zijn"?

    Marie-Bernadette Engering zei:
    Jacqueline Verduijn zei:
    Hi Marie-Bernadette,

    de stilte, ruimte, waarin het leven zich afspeelt is wat we zijn.

    Jacqueline







    Marie-Bernadette Engering zei:
    Allereerst miijn dank aan Kees voor het plaatsen van mijn discussiebijdrage!
    Op uitnodiging van Kees doe ik ook graag mee aan de discussie die is ontstaan.. Hi Josefien,

    “Voor mij is het ook juist stil kunnen zijn temidden van al het lawaai en de programmering van de maatschappij.”
    Met deze zinsnede van jou ben ik het zeer eens! Stil zijn houdt voor mij in:
    Kosmisch verbonden zijn en onbewogen zijn te midden van de hedendaagse wanorde op Aarde.
    Innerlijk als een fontein van vrede, liefde en wijsheid. zijn in je gewone dagelijkse bestaan.

    Jij ziet wat ik zeg over stil worden als een soort ‘moeten’, een programmering.
    Dat heb ik niet willen overbrengen, alleen de ervaring die ik met spiritueel zijn heb.
    Spirit = Geest = Levensgeest = leven en werken vanuit verbinding met de Levensgeest.

    Bij mij gaat er niet om om je af te sluiten van alles van buiten, maar om je los te maken van wat er allemaal aan ons is geslibt vanaf het moment, dat we geboren zijn, met als doel om te gaan ontdekken wie we eigenlijk ten diepste zelf zijn in verbinding met de Kosmos.
    Om ons diepste zelf vervolgens stapje voor stapje vorm te geven in ons leven.

    Hopelijk ben ik met deze aanvulling, met dank aan jou voor de prikkel, helderder.

    Zonnig Groet!
    Marie-Bernadette



    Hi Jacqueline,

    “Laat ieder gewoon zijn eigen weg volgen.”
    Meer dan roerend met je eens!

    Ik heb ook niet het tegenovergestelde willen uitdrukken, wel mijn visie willen delen om eventueel te stimuleren of te inspireren.
    Mijn ervaring is, dat het leven van alledag de meest op eenieder toegesneden weg is om tot spiritueel leven te komen.
    Maar………………tevens ben ik mij bewust geworden, dat Spiritualiteit is:
    leven vanuit de Spirit, de Geest, de Geest die ons geboren doet worden, doet ademen, bloeien, groeien en verwelken.
    En dat je die Geest gewaar kunt worden in innerlijke stilte.
    Innerlijke stilte verwoord ik –naast wat ik bij Josefien schreef- met het actief passief zijn van je eigen wensen en behoeften.

    Dankjewel voor je reactie,
    Marie-Bernadette
  • Hallo Marie-Bernadette,

    natuurlijk is het niet erg als je dat niet vat maar om me te vragen het uit te leggen is eigenlijk best lastig,
    ik zal het echter toch proberen.

    We zijn niet ons lichaam, ons geconditioneerde denken en ons ego. Ik denk dat je dat ook zult beamen, we zijn zoveel meer dan dat.
    Dat mensen op een gegeven moment tot het inzicht komen dat ze zich heel goed voelen in de stilte van het moment is omdat ze zich daarin herkennen.
    Die stilte is de ruimte waarin het leven (op dat moment) plaats kan vinden.

    Ik hoop dat ik het hier goed verwoord heb.
    Maar laat het me gerust weten als je het anders ziet.

    Jacqueline

    Marie-Bernadette Engering zei:
    Jacqueline vind je het erg, dat ik niet vat wat jij bedoelt met "de stilte, ruimte, waarin het leven zich afspeelt is wat we zijn"?

    Marie-Bernadette Engering zei:
    Jacqueline Verduijn zei:
    Hi Marie-Bernadette,

    de stilte, ruimte, waarin het leven zich afspeelt is wat we zijn.

    Jacqueline









    Marie-Bernadette Engering zei:
    Allereerst miijn dank aan Kees voor het plaatsen van mijn discussiebijdrage!
    Op uitnodiging van Kees doe ik ook graag mee aan de discussie die is ontstaan.. Hi Josefien,

    “Voor mij is het ook juist stil kunnen zijn temidden van al het lawaai en de programmering van de maatschappij.”
    Met deze zinsnede van jou ben ik het zeer eens!

    Stil zijn houdt voor mij in:
    Kosmisch verbonden zijn en onbewogen zijn te midden van de hedendaagse wanorde op Aarde.
    Innerlijk als een fontein van vrede, liefde en wijsheid. zijn in je gewone dagelijkse bestaan.

    Jij ziet wat ik zeg over stil worden als een soort ‘moeten’, een programmering.
    Dat heb ik niet willen overbrengen, alleen de ervaring die ik met spiritueel zijn heb.
    Spirit = Geest = Levensgeest = leven en werken vanuit verbinding met de Levensgeest.

    Bij mij gaat er niet om om je af te sluiten van alles van buiten, maar om je los te maken van wat er allemaal aan ons is geslibt vanaf het moment, dat we geboren zijn, met als doel om te gaan ontdekken wie we eigenlijk ten diepste zelf zijn in verbinding met de Kosmos.
    Om ons diepste zelf vervolgens stapje voor stapje vorm te geven in ons leven.

    Hopelijk ben ik met deze aanvulling, met dank aan jou voor de prikkel, helderder.

    Zonnig Groet!
    Marie-Bernadette



    Hi Jacqueline,

    “Laat ieder gewoon zijn eigen weg volgen.”
    Meer dan roerend met je eens!

    Ik heb ook niet het tegenovergestelde willen uitdrukken, wel mijn visie willen delen om eventueel te stimuleren of te inspireren.
    Mijn ervaring is, dat het leven van alledag de meest op eenieder toegesneden weg is om tot spiritueel leven te komen.
    Maar………………tevens ben ik mij bewust geworden, dat Spiritualiteit is:
    leven vanuit de Spirit, de Geest, de Geest die ons geboren doet worden, doet ademen, bloeien, groeien en verwelken.
    En dat je die Geest gewaar kunt worden in innerlijke stilte.
    Innerlijke stilte verwoord ik –naast wat ik bij Josefien schreef- met het actief passief zijn van je eigen wensen en behoeften.

    Dankjewel voor je reactie,
    Marie-Bernadette
  • Hi Marie-Bernadette,

    de stilte, ruimte, waarin het leven zich afspeelt is wat we zijn.

    Jacqueline









    Marie-Bernadette Engering zei:
    Allereerst miijn dank aan Kees voor het plaatsen van mijn discussiebijdrage!
    Op uitnodiging van Kees doe ik ook graag mee aan de discussie die is ontstaan..Hi Josefien,

    “Voor mij is het ook juist stil kunnen zijn temidden van al het lawaai en de programmering van de maatschappij.”
    Met deze zinsnede van jou ben ik het zeer eens!

    Stil zijn houdt voor mij in:
    Kosmisch verbonden zijn en onbewogen zijn te midden van de hedendaagse wanorde op Aarde.
    Innerlijk als een fontein van vrede, liefde en wijsheid. zijn in je gewone dagelijkse bestaan.

    Jij ziet wat ik zeg over stil worden als een soort ‘moeten’, een programmering.
    Dat heb ik niet willen overbrengen, alleen de ervaring die ik met spiritueel zijn heb.
    Spirit = Geest = Levensgeest = leven en werken vanuit verbinding met de Levensgeest.

    Bij mij gaat er niet om om je af te sluiten van alles van buiten, maar om je los te maken van wat er allemaal aan ons is geslibt vanaf het moment, dat we geboren zijn, met als doel om te gaan ontdekken wie we eigenlijk ten diepste zelf zijn in verbinding met de Kosmos.
    Om ons diepste zelf vervolgens stapje voor stapje vorm te geven in ons leven.

    Hopelijk ben ik met deze aanvulling, met dank aan jou voor de prikkel, helderder.

    Zonnig Groet!
    Marie-Bernadette



    Hi Jacqueline,

    “Laat ieder gewoon zijn eigen weg volgen.”
    Meer dan roerend met je eens!

    Ik heb ook niet het tegenovergestelde willen uitdrukken, wel mijn visie willen delen om eventueel te stimuleren of te inspireren.
    Mijn ervaring is, dat het leven van alledag de meest op eenieder toegesneden weg is om tot spiritueel leven te komen.
    Maar………………tevens ben ik mij bewust geworden, dat Spiritualiteit is:
    leven vanuit de Spirit, de Geest, de Geest die ons geboren doet worden, doet ademen, bloeien, groeien en verwelken.
    En dat je die Geest gewaar kunt worden in innerlijke stilte.
    Innerlijke stilte verwoord ik –naast wat ik bij Josefien schreef- met het actief passief zijn van je eigen wensen en behoeften.

    Dankjewel voor je reactie,
    Marie-Bernadette
  • Hallo Marie-Bernadette, Kees,

    Heel veel mensen zijn zoekende naar iets wat ze missen en in zichzelf nog niet herkennen, hun ware kern, de waarheid.
    Hoe ze daarnaar zoeken is voor iedereen anders en soms helpt het zeker om alvast te leven alsof je het gevonden hebt.
    Dat ze daarbij op hun weg ook nog charlatans tegenkomen die hun onwaarheden voorhouden is dan blijkbaar nodig om uiteindelijk toch te komen waar ze moeten zijn.

    Er zijn namelijk vele wegen die leiden naar Rome, en allen zijn evengoed.

    Laat ieder gewoon lekker zijn eigen weg volgen,

    Jacqueline
  • Marie-Bernadette,
    Bedankt! Voor mij is het duidelijk wat je zegt en ik ben het helemaal met je eens.

    De bewustzijnsontwikkelingsdoelstelling van mijn STILTE! Programma sluit naadloos aan op jouw zinsnede:

    "ZELF DE MOEITE TE NEMEN OM STIL TE STAAN EN STIL TE WORDEN
    EN ZICH TE ONTDOEN VAN ALLES VAN BUITENAF"

    Wat ik met het programma beoog is dit proces van stil worden te begeleiden met prachtige, diepgaande oefeningen en verschillende vormen van meditatie.
    De deelnemers dienen wel zelf het werk te doen en bereid te zijn in zichzelf de 'confrontatie' met de buitenwereld aan te gaan.

    Ik zou er nog aan toe willen voegen dat het gewenst is, ja zelfs een voorwaarde is, dat er bij de deelnemers aan het programma een zeker verlangen bestaat om de weg van bewustzijnsontwikkeling en spirituele groei te gaan. Dit verlangen creëert ruimte en rust om toe te staan dat het van binnen werkelijk stil wordt. Dit heeft als effect dat de deelnemers in contact komen met hun essentie of hun kern of zoals jij opmerkt met de bron van het leven.

    Zelf volg ik die weg en heb die ook al voor een flink stuk afgelegd. Het is een prachtige weg met kleurrijke vergezichten en geweldige diepgaande ervaringen van vrijheid, vreugde, vrede, vertrouwen, liefde, eenheid en zijn. Het is ook een weg met vele voetangels en klemmen, maar je hoeft niet ziek te zijn om beter te worden.............. en er zijn 'wakkere' begeleiders.

    Kees van der Stel
    www.keesvanderstel.nl
This reply was deleted.