Ie-tsjie, nie, san… (vervolg)

Vorige week maandag reed ik ‘s ochtends naar kantoor in Den Haag en onderweg moet ik sterk aan mijn omi denken. ‘S avonds vertel ik het Myrthe en we beslissen dat we haar snel weer eens moeten opzoeken. De volgende dag belde mijn broer met het bericht dat het niet goed ging met omi en dat als we afscheid wilden nemen, we dat zo snel mogelijk zouden moeten doen. We besloten om net voor of in het weekend naar haar toe gaan.

 

‘S avonds gaven wij weer onze cursus mediumschap. We vroegen de cursisten om zich af te stemmen om een spiritcontact te maken en omdat ik wil inlinken, om te kijken of het klopt wat ze doorgeven, heb ik me ook afgestemd. Bijna direct voel ik een lange man achter me staan, kaarsrecht, militair uniform. Aan het uniform te ‘zien’ had het eerder met de eerste dan met de tweede wereldoorlog te maken. De man zelf voelde energiek en trots aan en omdat ik hem in zwart/wit met wat sepia zag, weet ik dat hij verder uit het verleden komt dan mensen van mijn ouders generatie. Op dat moment kon ik hem niet bij mijn familie plaatsen en omdat niet ik, maar de cursisten aan het werk moesten, heb ik hem losgelaten.

 

We maakten een carrousel, waarbij de mensen in de binnenring de mediums zijn en het consult moeten doen en de mensen in de buitenring de ontvangers zijn. Omdat er een oneven aantal cursisten was die avond, ben ik zelf tegenover een van de cursisten gaan zitten om als ontvanger te fungeren.

 

De betreffende cursiste stemt zich af en ook weer bijna direct begint ze over een lange man in een militair uniform die te maken heeft met de eerste wereldoorlog. Ze kwam met nog wat details, maar uiteindelijk heb ik haar onderbroken omdat ik de man niet kan plaatsen. Ik vertelde haar dat ik die man net ook gevoeld heb, maar dat ik hem heb losgelaten. We gingen verder met de oefeningen en ik heb er verder niet meer over nagedacht.

 

‘De vader van jouw oma was toch militair?’, vraagt Myrthe. ‘Ik droomde vannacht dat omi overleden was en dat ze op mijn verjaardag begraven zou worden’. Verrek, inderdaad, omi’s vader was militair en ik vertel Myrthe over de cursusavond en die militair uit de eerste wereldoorlog. Opeens zie ik de foto haarscherp voor me. Een vergeelde zwart/wit foto van een lange man in een militair uniform, een kleine Indonesische vrouw links naast hem en mijn omi als klein meisje tussen hen in.

 

De volgende ochtend komt het bericht dat mijn omi die nacht overleden is.

 

Gisteren was de uitvaart. Een kleine sobere dienst, bescheiden, net als omi. Onze familie woont verspreid over heel Nederland en sommigen zelfs zover als Canada. Hoe triest de gelegenheid ook was, het was heel fijn om iedereen weer eens te zien en te spreken. Tijdens de koffie raakte Myrthe in gesprek met Femke, mijn nichtje die op het punt staat te bevallen van haar eerste kindje. Myrthe vertelt over onze praktijk en wat we zoal doen en Femke vertelt over een vriendin van haar die een week voor het overlijden van omi een droom had. In die droom kwam een man in een militair uniform omi halen…

 

Terwijl ik dit schrijft kruipt het kippenvel weer over mijn nek en armen en verbaas ik me weer hoe prachtig alles toch in elkaar zit. Áls je er voor openstaat tenminste. Al dagen, soms weken, voordat iemand overgaat, staan onze dierbaren aan de andere kant al klaar om diegene op te vangen en laten ze ons dat via dromen, toevalligheden en voorgevoelens weten. Net zoals bij de geboorte van een nieuw leven aan beide zijden van de sluier een heel team klaarstaat om te assisteren, zo staat er ook een heel team van dierbaren klaar om ons op te vangen als we aan de andere Grote Reis beginnen.

 

We hebben haar ‘gezien’ tijdens de dienst. Onafhankelijk van elkaar hebben we omi gezien en gevoeld, een klein knikje was voldoende om te weten dat we allebei hetzelfde waar hebben genomen. En omi voelde goed, het ‘heengaan’ voelde goed. Het was een mooi afscheid van een bijzondere vrouw.

 

864975677_5_jbaw.jpeg?w=199&h=300
E-mail me when people leave their comments –

You need to be a member of Spiritueel Ondernemers Netwerk to add comments!

Join Spiritueel Ondernemers Netwerk

Comments

  • Hallo Margriet, nee, sorry, dat heb ik niet gedaan en ik geloof ook niet dat dat helpt. Natuurlijk is het fijn als je met liefde iemand wilt begeleiden en als dat jouw 'geloof' is, daar is niets mis mee. Ik ga ervan uit - en dat voel ik ook - dat spirit eindeloos veel intelligenter is dan wij en dat mijn Omi aan de 'andere kant' haar weg wel vind en opgewacht wordt iedereen die haar dierbaar is geweest. Ik ben ervan overtuigd dat je er aan die kant - net als aan deze kant - niet alleen voor staat. Mijn Omi komt nog vaak door en wordt vaak doorgegeven door onze cursisten, waarbij ze zich laat zien en voelen zoals ze was en zoals ze nu is, concreet, verifieerbaar en zonder poespas. Gewoon als mijn Omi met al haar tekortkomingen en haar talenten, met al haar liefde en andere karaktereigenschappen.

    Groetjes,

    Pat

  • Jouw omi ziet er op de foto erg gelukkig uit! Heb je haar ook geholpen naar het licht te gaan door te visualiseren en welke andere trucjes dan ook?? Ik geloof er n.l. heilig in dat dat helpt!!!!

    Liefs,

    Margriet

This reply was deleted.